20 Temmuz 2017 Perşembe

KUŞ HATIRALARI






17 Temmuz 2017 Pazartesi

Hayatınızdaki İnsanı tanıyor musunuz?

Hayatınızdaki insanı tanımak için şu dört duruma odaklanın:
(Alıntı: Doğan Cüceloğlu)

1- Aç olduğu zaman nasıl hissediyor ve nasıl davranıyor, ona bakardım. Duygusal bakımdan olgun değilse, aç insan sabırsız ve bencil davranmaya başlıyor.
2- Öfkeli olduğu zaman, bir şeye kızdığı zaman nasıl konuşuyor, nasıl davranıyor, dikkatle gözlerdim. Bencil insanın kızgınlığı ile olgun insanın kızgınlığı farklıdır. Diyebilirim ki bir insanın olgunluğunun en iyi göstergeci öfkesini nasıl yönettiğidir.
3- Kendini yalnız hissettiği zaman ne yapıyor? İçine kapanıp dünyaya küsen ve onu suçluyan bir tavır içine mi giriyor, yoksa yalnızlığıyla dost olup, hayatın bu hallerini de sakin bir olgunlukla kabul edebiliyor mu?
4- Yorgun olduğu zaman nasıl davranıyor? İnsanın bencil olup olmadığını en iyi yorgunken nasıl hissettiği ve davrandığı gösterir. İlişkinin önemini kavramış olgun insan ne kadar yorgun olursa olsun diğerlerini de düşünerek davranır.

13 Haziran 2017 Salı

TECAHÜL-İ ARİF... BİR FARKINDALIK FİLMİ....




Tecahül-i Arif 
filmi seyredin ve paylaşın.


Biz engelli değiliz, sadece farklıyız sloganı onları en iyi anlatıyor. Bir sürü yeşil elma arasındaki kırmızı elma gibiler onlar. 


Ama bana göre onlar gibi daha da farklı olan kişiler, onların ANNELERİ.. 

O farklı insanların ellerinden tutan, onları kabul edip topluma kazandıran mukaddes kişiler.

Eğitim ile, çocuklarını fark ettirerek topluma çok güzel bireyler kazandıran aileler.

Down sendromlu çocuklarda yaptığım yoğun gözlemler annelerin bir rol model oluşu.. Annelerinin onları kabul edişi, onlar için yüreğini ortaya koyuşu..

"Anne olursan anlarsın" diye başlayan annelik söyleminde onlar kat be kat anlıyorlar evladın ne demek olduğunu.. 

Bu duygularla izlediğim bir Festival filmi "TECAHÜL-İ ARİF"

Bende bir vesileyle bu filmden haberdar oldum. Tek dilekleri geniş kitlelere bu film sayesinde seslerini duyurabilmek, milyonların kalbine dokunabilmek. 

Bizden sadece paylaşım yaparak seslerini duyurmamızı istiyorlar.  Film hüzünlü bitiyor, beklenin dışında bir duygu yaratıyor. Aaa neden böyle bitmiş diye hayıflanmadım değil.  Ama " Allah hiçbir anneye, evlat acısı vermesin"diye  dua ederken, belki de onlar "Allah evladımızı arkada bırakmasın" diye dua ediyorlardı. Ancak; bu film sayesinde iyi bir eğitim ile , fark edilme ile  onların da sağlam yere ayak basarak hayatlarını idame edebileceklerini öğrendim.

Yeter ki bizler onların değerini bilelim.. 

Öncelikle anne ve baba olarak kabullenelim, aile olarak yüreğimize sokalım, toplum olarak da sahiplenelim.

Peki filmin adı nedir? Neden böyle denmiştir derseniz. Onu izleyince, bir de aşağıdaki açıklamayı okuyunca ne kadar güzel konmuş bir isim olduğunu anlayacaksınız.

tecahül ile ilgili görsel sonucu



24 Nisan 2017 Pazartesi

"GEÇ KALANLAR"DAN MISINIZ ACABA?


Tiyatro için  "insanı insana insanca anlatma sanatı" derler ya..

Bu tabiri bazı oyunlarda bulamazsınız, bazı oyunlarda ise ayna gibi, oyunun taa içinde bulursunuz. Her cümle sizi veya bir yakınınızı anlatır.

Geç kalanlar ile ilgili görsel sonucu

Gülümsersiniz, "ay aynı biz" dersiniz ya... Bu hafta seyrettiğim "Geç Kalanlar" oyunu işte tam da böyle..

Oyunun konusu; "Yaşadığımız her günü güzel bir güne dönüştürmek varken, "güzel bir gün"ün bize çıkıp gelmesi için öylece oturup bekleriz. Çoğu zaman yaşamak yerine erteleriz. Tüketmenin bencilliğini, paylaşmanın samimiyetine yeğleriz. Oysa ihtiyacımız olan tek şey, biraz farkındalıktır. Geç Kalanlar, sordukları ve sordurduklarıyla seyircisine derinlikli bir yüzleşmenin resmini gösteriyor." şeklinde anlatılıyor. 

Oyunun fragmanı "Geç Kalanlar"

Tam olarak seyrettiğim yılı hatırlamıyorum ama;  Şehir Tiyatrolarında "Suçlu mu , Suçsuz mu? " isimli bir oyun izlemiştim. Bu oyunun sonunda herkes oyunu sorgulayarak çıkıyordu, Geç Kalanlar oyunu da aynı bu  tat da bir oyun.


Oyunun ve oyuncuların güzelliği kadar hayat dersi niteliğinde ki can alıcı sözleri de dikkatinizi çekiyor, benim aklımda kalan sözlerden bazıları şunlar;


- Annesiz kalmak, dipsiz bir kuyuya baş aşağı düşmek gibidir çığlıkların hiç durmaz.


- Kızlar anneleri olmamak için yemin ederler sonra bir bakmışsın ki tıpkı anneleri...


- Evlilik insanı kendi olmaktan uzaklaştırıyor.


- Evlilik=Eziyet

- Tartışmak, hele doğru düzgün tartışmak meziyet ister.

- Tartışsanız bile onu sevmekten vazgeçmeyeceğinizi ona söylediniz mi?



- Keşke dinleseydim seni, keşke daha fazla sarılsaydım sana…


- Konuşma kısırlığı,konuşamama…


- Babandan bir adım öte gidememişsen ilerleyememişsin demektir.

- Karına hiç yatırım yaptın mı,onu ölü yatırım mı gördün?

- Kimse acıyı hak etmez ama herkes payına düşeni alır.

- Kadınların sizsiz nefes almasına tahammül edemiyorsunuz değil mi?

- Boşanmak başarısızlık değildir ki hoşgörüsüz boşanmak başarısızlıktır.

En aklımda kalan tek sözde;

-  "Özür dile ve dilenen özrü kabul et."


- Ölmeden sevin birbirinizi ne olur.


- İnsanlar güzel günleri beklemek yerine güzel günleri yaratabilirmiş.


- Gerçi biraz siz geç kaldınız değil mi?

Oyun şehir tiyatrolarında sezon sonuna kadar oynuyor, muhakkak seyredin.. 


Oyunda tüm sanatçılar güzel ama, ayakta alkışlanacak tek sanatçı bana göre "Elçin ATAMGÜÇ"




Hıdrellez oyunundaki performansına hayran olduğum bu sanatçı, bu oyunda da beni kendine bir kez daha hayran bıraktı. Dramatik tarzda konuşma da bile insanları güldürebilen çok yetenekli bir sanatçı. Televizyonda bir dizide oynuyormuş, seyretmedim. Hıdrellez ve Geç Kalanlar oyunundaki hem dramatik, hem komedi sahneleriyle işte sanatçı bu dedirttirecek gerçek bir oyuncu..

Bazı sanatçılar vardır, sadece dram oynayabilir veya komedi de başarılıdırlar. Ses tonu, tavrı ile Elçin Atamgüç tüm rollerin kadını.. 

Ayakta alkışlanacak harika bir sanatçı. Kendisine hayran oldum, hep izliyorum, izlenmesi gerektiğini herkese öneriyorum. 

Oyunun tanıtım broşüründe de "Beni Yavaşlat" diye bir yazı var.  Bende yazımı o güzel yazıyla bitiriyorum.  Yazı Milattan 2000 yıl önce HİTİTLER'e ait kalıntılar içersinde bulunan bir duvar yazısına aitmiş... 



BENİ YAVAŞLAT.

Aklımı sakinleştirerek kalbimi dinlendir…

Zamanın sonsuzluğunu göstererek bu telaşlı hızımı dengele…

Günün karmaşası içinde bana sonsuza kadar yaşayacak tepelerin
sükunetini ver .
Sinirlerim ve kaslarımdaki gerginligi, belleğimde yaşayan akarsuların
melodisiyle yıka, götür.
Uykunun o büyüleyici ve iyileştirici gücünü duymama yardımcı ol…
Anlık zevkleri yaşayabilme sanatını öğret; bir çiçeğe bakmak için
yavaşlamayı, güzel bir köpek ya da kediyi okşamak için durmayı, güzel bir
kitaptan birkaç satır okumayı, balık avlayabilmeyi, hülyalara
dalabilmeyi öğret…
Her gün bana kaplumbağa ve tavşanın masalını hatırlat.
Hatırlat ki yarışı her zaman hızlı koşanın bitirmediğini, yaşamda hızı
arttırmaktan çok daha önemli şeyler olduğunu bileyim…
Heybetli meşe ağacının dallarından yukarıya doğru bakmamı sağla.
Bakıp göreyim ki, onun böyle güçlü ve büyük olması yavaş ve iyi
büyümesine bağlıdır…
Beni yavaşlat Tanrım ve köklerimi yaşam toprağının kalıcı değerlerine
doğru göndermeme yardım et.
Yardım et ki, kaderimin yıldızlarına doğru daha olgun ve daha sağlıklı
olarak yükseleyim.
Ve hepsinden önemlisi…
Tanrım,
Bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için CESARET,
Değiştiremeyeceğim şeyleri kabul etmek için SABIR,
İkisi arasındaki farkı bilmek için AKIL ve
Beni aşkın körlüğünden ve yalanlarından koruyacak DOSTLAR ver… 


5 Nisan 2017 Çarşamba

Güzel bir gelenek..."DİŞ KİRASI"

"Diş Kirası" lafını duydunuz mu?  
Duyduysanız ne anlama geldiğini hiç araştırdınız mı? 




Osmanlı geleneği olan bu adeti; şu sıralarda gırgır amaçlı bir iki dostuma uygularken, bu adetin bilinmediğini düşünerek konuyla ilgili küçük  bilgi aktarmak istiyorum. 

Osmanlı'daki  beni etkileyen bu geleneği nerden mi biliyorum? İstanbul'u gezdiren tarihçi bir hocamızın padişah geleneklerinden olan diş kirasını anlatmasıyla, hoşuma giden  bu uygulamayı şaka yollu (tabi ki evimde verilecek bir hediye varsa) bende misafirlerime  uygulamaya başladım. 




Her zaman uygulayamasam da, özellikle iftar yemeklerinin sonrasında veya benim için vaktini ayırıp ziyaretime gelen kişilere hazırlayabilirsem böyle küçük hediyeler hazırlıyorum ve ikramımdan sonra diyorum ki; "Benim için gelip dişinizi yordunuz, bu da sizin diş kiranız". Sevdiğim kişileri bu hediyeyi vermeyi de çok seviyorum.

Osmanlı döneminde bir çok evde, özellikle de köşk veya konaklarda iftara davet edilen misafirlerin yanı sıra, çat kapı gelen Allah misafiri de geri çevrilmez, içeriye alınırmış, onlar içinde sofralar hazırlanırmış. İftarın verildiği köşk veya konak ziyafet evi halini alırmış ve  iftar sofralarında tabiri yerindeyse kuş sütü hariç her şey bulunurmuş. Misafirler iftarını yapıp teraviye gitmek üzereyken hane sahibi tarafından "yemek yiyip dişleriniz yoruldu" diyerek, kadife keseler içerisinde gümüş tabaklar, kehribar tesbihler, oltu taşlı ağızlıklar, gümüş yüzükler gibi hediyelikler, diş kirası olarak hediye edilirmiş. 



Konaklara ve evlerine gelen misafirlere ise hane sahibinin zenginliği ve cömertliğine bağlı olarak içinde gümüş akçe veya altın paralar bir kadife kese içerisinde diş kirası olarak verilirmiş. Yemeğini bitirenler diş kiralarını aldıktan sonra "Kesenize bereket", "Allah daha çok versin", "Ziyade olsun" gibi dualarla konaktan ayrılırlarmış. Osmanlı'da "Diş kirası" denilen bu hediyenin zarif gerekçesi ise; davetlilerin o gece zahmet edip gelerek hane sahibinin sevap kazanmasına vesile olması olarak açıklanırmış. 



Fatih dönemi sadrazamlarından Mahmut Paşa, Ramazan ayı geldiğinde kesenin ağzını açar, konağında verdiği iftar ziyafetleri dillere destan olurmuş. Paşanın sofrasında oruç açanlar, diş kirasına ilaveten her akşam mutlaka ikram edilen nohutlu pilavın gelmesini, dişlerine takılma ihtimali olan sert bir sahte nohut yakalama ümidiyle dört gözle beklerlermiş.



Çünkü Paşa, kazanlarda pilav pişirilirken pilavın içine nohut biçimi verilmiş altınlar atarmış.. 

Bu adetleri çok  sevmem nedeniyle benim de saraylı olma ihtimalim üzerinde durulması gerekmektedir. Hangi saraylı derseniz, büyük ihtimalle günümüzde ben ancak "Simit Saraylı" olabilirim. Gümüş akçe, altın akçe sözlerini okuyunca, yazımı okuyanların, "biz sende bunu görmedik" dediklerini duyar gibi oluyorum. Simit saraylı olmam hasebiyle, benim size bunları vermem, tabiri caizse argo deyimle biraz sıkar. Hele bu devirde hayal.. 

Ama ben yine de bu hoş adetleri, kibarlık gösteren gelenekleri seviyorum ne yapayım. 

Diğer bir adette iki tokmak olayı..


Kapılarda o devirde iki kapı tokmağı bulunurmuş, büyük tokmak çalınca erkek,  küçük tokmak çalınca kadın geldiği anlaşılır. Ona göre kapı açılırmış. Ben  günümüzde de sarayımın geleneği olarak kapı kamerası koyarak hallettik. Baktık erkeeeekkk, "Abovvv erkek gelmiş, kim ola ki" diye eşimize sesleniyor, baktık kadın, "ay komşu gayveye gelmiş" diye ayırabiliyoruz. 


Güzel adetler bunlar. Maddi durumla alakası olmayan yüce gönüllülük, gönül zenginliği.. 

Genellikle gidilen eve hediye götürülür, gelirken size de verseler güzel olmaz mı yahu.. 

Biz de geri dönerken, hediyemize sevinir, "Oh dişimizi yorduğumuza değdi" deriz.. Hoş olmaz mı?

8 Mart 2017 Çarşamba

MASAMDAKİ BAHÇELER....


Görüntünün olası içeriği: bitki ve masa


Son zamanların yeni trendi Terrarium...


Yani okunuş şekliyle Teraryum.....

Kelimenin Latince adıyla terra "toprak", "arium" ise akvaryum imiş. Yani toprak akvaryumu.

Son zamanlarda ya çiçekçilerde, ya da bir arkadaşınızın ofisinde cam fanusların içinde böyle çalışmaları görmüşsünüzdür. 

Ben bu işe merak sarıp incelediğimde; bu son trend teraryumların aslında Amerikalıların Dioraması, İngilizlerin  Fairly Bahçesi, Japonların Zen bahçesi, benim için ise hayal dünyamın minyatür bahçeleri olduğunu anladım.  Gördüğüm her yerde minik aksesuarları topladım. Geri dönüşüme çok yakışan bu iş için tüm konu komşu, akraba-i taalukat yani hısım akrabalardan eski salata tabakları, biblolar, atılacak eşyaları topladım. Dolabıma dizi dizi dizdim. Baktım bir yere hediye götüreceğim, hemen yapıp sevgimi de katarak masalarını süsledim.

 Görüntünün olası içeriği: iç mekan

Sergimizde yapılan bu minyatür bahçeler herkesin hayal dünyasını yansıttı. Sukulent ve kaktüs cinsleriyle yapıldığında bildiğiniz ekosistemi oluşturuyorsunuz. Çiçek fanusun içinde buharlaşmayla su ihtiyacını karşılayarak kaktüsleri besliyor.

Otomatik alternatif metin yok.

Ben canlı çiçek yetiştirmeyi çok iyi bilmediğimden, bunu canlı çiçeğe benzeyen yapay çiçeklerle gerçekleştiriyorum. Yapmak için oturduğumda hayal dünyamda düşündüğümün dışında, bambaşka bir çalışmayla bitiriyorum çalışmamı. 

Otomatik alternatif metin yok.


Aynaya yansımayla yapılan minyatür bahçemde, benim için  ayrı bir güzellik oldu. Yazınızı ters ayna efektiyle yazıyorsunuz. Yazı aynaya yansıyınca yazınız okunuyor. Yani bir şekilde hem beyniniz de çalışıyor bu çalışmalarla.. Pinterestin sihirli dünyasından bularak keşfettim ve evdeki aynama uyguladım. 

 Görüntünün olası içeriği: bitki
Bu çalışma da ilk yaptığım çalışma.. 



Teraryum ilk olarak; Londra'da yaşayan botanik meraklısı Dr. Nathaniel Ward tarafından keşfedilmiş. Londra'nın havasının ışığının elverişsiz olması, tesadüfen kavanozlara koyduğu bitkilerin filizlenmesiyle ortaya çıkmış ve mini eko sistemler oluşturmuş. 


Bu teraryumlar, bonsai, sukulet, ikebana gibi bitkilerle ofislerimize, evlerimize mini bahçeler olarak masaları süslemiş. Gerçek çiçekle yapılan teraryumların bayağı bir aşaması var. 

 http://www.meraklisiicin.com/blog/minik-bahceler-dunyasinda-son-moda-teraryum sayfasının bilgilerinden bu konuyla ilgili yararlanabilirsiniz. Benim yaptıklarım gerçeğe yakın yapay çiçeklerden. Bu bilgiler gerçek bitkilerden mini bahçeler yapacaklara gelsin.

Canlı çiçeklerden teraryum yapacaklara gerekli malzemeler.

  • Cam kap: Cam kapaklı şekerlikler, büyük boy şeker kavanozları bu iş için çok uygun. Seçeceğiniz kavanozun yeterince derin, geniş ve üzerini tamamen kapayabileceğiniz bir kap olması önemli. Fanus veya küçük akvaryumlarda da teraryum yapmayı deneyebilirsiniz.teraryum
  • Çakıl taşları: Çakıl taşları en kritik malzemelerden. Sulama yaparken drenajın sağlanması için ihtiyacınız olacak.
  • Bahçe eldiveni: Hem ellerinizi korumak, hem de kavanoz üzerinde envai çeşit parmak izi bırakmadan çalışabilmek için ihtiyaç duyabilirsiniz.
  • Uzun cımbız: Dar ağızlı ve çok derin kavanozlarda çalışacaksanız uzun bir cımbız işinizi epeyce kolaylaştıracaktır. Bu cımbızları pek çok akvaryum malzemesi satan dükkandan veya internetten kolayca bulabilirsiniz.
  • Torf: Bitkilerinizi ekeceğiniz malzeme işte bu! Seçtiğiniz bitkiye uygun bir torf edinmeyi unutmayın. Bahçe malzemeleri satan dükkanlardan, çiçekçi, sera veya fidanlıklardan satın alabilirsiniz.
  • Sphagnum: Bu ilginç malzeme çakıl taşlarının üzerine ekleniyor ve filtre görevi görüyor. İsmen bilmiyor olsanız bile mutlaka orkide saksılarının dibinde görmüşsünüzdür. Bu canlı malzeme kendi ağırlığının yaklaşık 20 katı kadar su muhafaza edebilmesiyle biliniyor. Yani, teraryumunuzun nem dengesini sağlarken ana rollerden birini oynayacak. Sphagnum'u bahçe malzemeleri satan dükkanlarda, çiçekçilerde veya internette bulabilirsiniz. Eğer temin edemiyorsanız, sphagnum yerine doğal elyaf kullanabilirsiniz. Ancak elyafı güzelce sakladığınızdan emin olmalısınız ki, teraryumunuz estetik duruşundan ödün vermesin.
  • Aktif karbon: Aslında bildiğimiz kömür kırıntısı. Akvaryumlardan satın alabileceğiniz gibi kendiniz de kömür parçalarını toz haline getirmeden ama iyice un ufak ederek kullanmayı deneyebilirsiniz. Aktif karbon teraryumunuzun havasını temizleyecek, bakteri ve küf oluşumunu engelleyerek uzun ömürlü olmasını sağlayacak.
  • Fısfıslı bir şişe ve su: Herşeyi yerli yerine koyup teraryum yapımını tamamladıktan sonra can suyu vermeniz gerekecek. Bunun için fısfıslı bir şişe edinin ki suyu eşit miktarda her noktaya dağıtabilesiniz, tıpkı yağmur gibi.
  • Bitkiler: İşte nihayet! En eğlenceli malzeme! Teraryum bitkilerini araştırın, okuyun, öğrenin. Seçiminizi yapın ve çiçekçinin yolunu tutun. Yosun ve minik yabani bitki örtüleri için parkların bahçelerin kuytu nemli köşelerine bakınmayı da unutmayın!

Teraryum yapımı

Malzemelerinizi edinip kolları sıvadığınıza göre artık işe koyulabilirsiniz. İlk iş, kavanozunuzu güzelce yıkayıp, temizleyip, kurulamak.

teraryum
Sonra çakıl taşlarını kavanozun en altına eşit seviyede bir katman oluşturacak şekilde yerleştirin. Çakıl taşları en altta olmalı ki, taşlar tabanda biriken suyu neme çevirsin, toprak için sağlam bir temel oluştursun ve bitki köklerinin çürümesini engellesin. Nasıl ama? İyi bir dünya taklidi, değil mi? :)
Çakıl taşlarından sonra sphagnumu, eğer temin edemediyseniz elyafı, yerleştirin. Sphagnum tabakasının üzerine de aktif karbon veya kömür parçacıklarını ekleyin. Ve son katman: torf.
Torf katmanını da yerleştirdikten sonra minik çukurcuklar açarak bitkilerinizi ekin. Ekme işlemini yaparken bitki köklerine olabildiğince nazik davranmaya çalışın ki zedelenmesinler. İşte tam da bu noktada uzun cımbızlar imdadınıza yetişecek. Eğer bunlardan bulamadıysanız da çatal, bıçak, kaşık veya basit bir çubuk gibi çekmecenizdeki size en cazip gelen malzemeleri de kullanabilirsiniz. Son olarak teraryumunuza can suyunu da verdiniz mi tamamdır!
Hayal kurmak serbest! Teraryumunuzu tamamladıktan sonra, minik dünyanızı minyatür objelerle süsleyebilirsiniz. Deniz kabukları, oyuncaklar, el yapımı figürler... Aklınıza ne gelirse. Bahçe sizin bahçeniz!
(Meraklisiicin internet sayfasından alıntıdır.)


Benim yaptıklarımdan yapmak isterseniz gerekli malzemeler; 

* Mavi kum,
* Toprak,
* Soğuk ve Sıcak Silikon
* Yapıştırıcı
* Minyatür eşyalar
* Deniz kabukları ve doğadan toplanmış taş ve dallar
* Ve hayal gücünüz..

İnce ayrıntı, deniz ve toprak kısmını ayırmak için de bir kartonla sınır yapmak, kartonun görülmemesi için deniz kabuklarıyla kartonu kaplamak. 

İşte aşağıda yaklaşık 2 saatimi vererek hazırladığım 3 tane mini bahçem. Saati zamanın nasıl geçtiğini anlamadan zevkle hazırladım bahçeler. Önemli olan kıymetini bilene gitmesi. Alan kişinin aynı önemi vermesi.. Çünkü onda hayalleriniz var.

Otomatik alternatif metin yok.


Mutluluk tohumlarını beraber ektiğimiz 

Bir sevdâ bahçemiz var. 

Sevgi çiçekleriyle bezeli... 

İkimiz de üstüne titriyoruz. 

Her gün daha çok kök salıyor. 

Tomurcukları rengârenk... 


Senin gözlerin, güneş olup ısıtıyor. 
Ben, meltemler estiriyorum sevdâ şarkıları gibi... 
Sen, okşuyorsun sevgiyle yapraklarını,içim titriyor... 
Ben, hâle hâle süslüyorum öbekleri... 
Sevgin yağıyor üstüne nûr nûr... 
Ellerin gibi sıcacık, 
Bakışların gibi kor kor... 

Sakın değmesin nazar, 
Biliyorum, 
Çekemeyen gözlerden saklaması çok zor... 
Çok zor... 

Hâlenur Kor


minyatür bahçeler ile ilgili görsel sonucu


1 Şubat 2017 Çarşamba

FİZYOTERAPİST ELİF HUSKALAR.. BİR TAVSİYE.. BİR ÖNERİ...

Bir fizyoterapist atasözü der ki; "Hekimler hayat kurtarır, biz o hayata anlam katarız."

Doğru mu doğru... Ameliyattan başarılı çıkarsınız, ama o uzvu layıkiyle kullanamazsanız keyfiniz yerine gelmez. Bu noktada da fizyoterapi devreye girer. 

Neymiş bu tıp diliyle Fizyoterapi, halk diliyle Fizik Tedavi diye baktığımızda;

Hastalıkları su, ışık, hava elektrik v.b. fiziksel ve mekanik yöntemlerle tedavi etme yöntemi deniyor tıp diliyle.. Halk diliyle ise de;  gözünüzün yaşına bakmadan, "ay şimdi kırılacak" demenize sebeb olarak,  uzuvlarınızı kuvvetlice bir o yana, bir  bu yana çevirerek, acıya katlanmayı öğretme sanatı. 

Bloğumdaki  Kırılganım Ben,  Organ bağışı, Kök hücre ve en son da bu yazımla benim bu aralar sağlık sektörüyle nasıl haşır neşir olduğumu farkettiniz mi bilmiyorum. 

Bu da size içinde bulunduğum durumun  halet-i ruhiyetimi bir nebze anlatıyordur umarım. Polyanna yönümle bakarsak; bloğuma konu bulma sıkıntısı çekmiyorum böylece. Sağlık sektörüyle ilgili gözlemleri anlatıyorum. 

İşte bu noktada, bana bu yazıyı yazdıran sıradan bir fizik tedavi sonrası duyulan duygu  değil. Fizyoterapistim Sayın Elif Huskalı'nın insanlara davranış şekli..

Fizyoterapist Elif HUSKALAR
Balat Or-ahayım Musevi Hastanesinin Fizik Tedavi ve Rehabilasyon bölümüne geldiğimde böyle şirin, insancıl biriyle karşılaşacağımı ummuyordum.


Bu arada; "Or-ahayım da ne demek ola ki, yoksa hayırsever bir Musevi İşadamının ismi mi? " diye araştırmacı gazetecilik ruhumla araştırınca, Or-ahayım'ın "Hayat Işığı" anlamına geldiğini öğrenmiş bulundum. Haliç'in kenarında, geçmiş zamanı fısıldayan bu hastane, eskilerde  fakir musevi halk için bir dispanser olarak yapılmış, zamanla da bugünkü şekliyle  hastaneye çevrilmiş, şeklinde küçük bir bilgi notundan sonra Fizik Tedavi bölümüne yöneldim, daha merdivenden çıkarken  Hoşgeldiniz Serpil hanım diye size hitap edişi, güleryüzü, sizin kendinizi hoş hissetmenize neden olacak  hoş bir Fizyoterapist ile karşılaştım. Asistanların güleryüzü, bankodaki görevlilerin bile samimiyeti bana doğru yerde olduğum hissini en başta verdi. 

Aslında bilemedim ki, bu şirin fizyoterapist parmaklarımı geri geri ittirecek,  ellerimi  kökünden koparırcasına çekecekmiş, ama olsun, bende bu tedavi sonunda kibar tavrına bağırmam ayıp olacak diye kendimi sıkarak gülümsemeyi öğrendim. 


 İster vücudunuza elektrik versin, ister suya elektrik koyup içine elinizi soksun yine de "ohhh elektrik aldım sizden" diyeceksiniz.. 14 vida ile ne zorluklarla düzeltilen bileğinizi tekrar bükmesine izin verecek, ay şimdi vidalarım atacak diye acı duysanız bile, fizyoterapistimi üzerim diye acınızı içinize gömüp, acıların kadını olarak oturacaksınız. 

Neden; çünkü  gerçekten mesleğine bu kadar önem veren kişileri görmeye hasret kaldığımız için, herkesi önemseyen, ilgilenen Fizyoterapist Elif Huskalar'a minnet duyduğum için. Burdan sevgilerimi gönderiyorum..

Gönderiyorum; çünkü daha 10 gün olmadan şu yazımı 10 parmak hızlı bir şekilde yazabiliyorum. Nasıl bir teyze, "parmaklarımı iyi ettiniz, dolma sardım, size getirdim" diyorsa,  nasıl diğer teyzem "beni de düzelttiniz, parmaklarımla size bu atkıyı ördüm" diyebiliyorsa, ben de parmaklarımıX sayenizde kullanarak size bu teşekkür yazımı yazıyorum.

Bu arada; sevimli tavrıyla Asistan Ülkü hanımı da unutmuyorum. Ekip olarak insanı rahatlatan, mesleğini layıkıyla yapan sempatik Ülkü hanıma da çok ama çok teşekkür ediyorum. Bir teşekkür de tabii ki Uzman Dr. Tanju Özsönmez'e. O bana 30 seans yazmasaydı, ben bu güzel insanlarla karşılaşamazdım.

Gençlere  desteği, sınava gireceklere "yapacaksın" diyerek yaptığı motivasyonuyla, yaşlı teyzelere ise yaşama sevinci aşılamasından dolayı çok teşekkür ediyorum Sayın Elif Huskalar'a....

Yolu açık olsun, başarıları onunla daim olsun. Bize düşen de herkese önermek..  Böyle değerli şahsiyetleri herkesin bilmesini sağlamak. 






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...